Drukuj

W jaki sposób skonfigurować kamerkę internetową?

A A A

W jaki sposób skonfigurować kamerkę internetową?

Kamerki internetowe mogą nagrywać obraz, ale ich główną funkcją jest przekazywanie obrazu, najczęściej twarzy lub postaci użytkownika do współrozmówcy korzystającego z komunikatora internetowego.

01 grudnia 2012

Kamery internetowe mogą także służyć do tworzenia filmików, które potem można wstawić na wideobloga. Nadają się także do stosowania jako element systemu zabezpieczającego dom lub biuro – można za ich pomocą śledzić to co dzieje się w domu, biurze lub innych pomieszczeniach.

 

Większość notebooków i tabletów, a także smartfonów ma wbudowaną kamerę, która jest w stanie nagrywać i przesyłać obraz poprzez łącza internetowe (przewodowe lub bezprzewodowe) dzięki wymienionym wcześniej komunikatorom.

Aby sprawnie móc korzystać z kamerki warto przestrzegać kilku zasad, a nasz współrozmówca będzie mógł prowadzić z nami satysfakcjonującą wideorozmowę, a film na wideoblogu będzie miał odpowiednią jakość.

W zasadzie opinia, że droższe kamerki zapewnią lepszą jakość nagrań to prawda, choć jak w każdej dziedzinie są od tego odstępstwa. Tym jednak nie będziemy się zajmowali. Porady, które poniżej przeczytacie, odnoszą się do większości z popularnych, dostępnych na rynku kamerek zewnętrznych, jak i tych wbudowanych w urządzenia.

Aby skonfigurować kamerę tak, by służyła do komunikacji poprzez programy takie, jak choćby Skype, należy w pierwszej kolejności zainstalować dołączone do niej sterowniki i ewentualne oprogramowanie. Kamerkę zwykle mamy zamontowaną na stałe (notebooki, laptopy, tablety) lub montowaną zewnętrznie i podłączaną zazwyczaj do portu USB.

Ważne, by miejsce, które ma być filmowane – fotel przed biurkiem, akwarium, terrarium czy inne było dobrze oświetlone, gdyż inaczej obiekt filmowany nie będzie widoczny zbyt dobrze, kolory mogą być niezbyt nasycone lub rozmazane. Ważne jest także, by światło padało z boku, zza lub znad kamery – nigdy prosto w obiektyw. Dostępne są kamery, w które wmontowano diody mogące doświetlić filmowane miejsce lub obiekt. Są także konstrukcje z diodami mogącymi oświetlić obiekty w podczerwieni, dzięki czemu obraz może być widoczny także w nocy – to przydaje się, szczególnie gdy kamerę chcemy użyć do monitoringu.

Oprogramowanie kamery, zarówno podstawowe (dostępne zazwyczaj w nowszych wersjach systemu Windows) jak i bardziej rozbudowane dołączone do kamery, ma zazwyczaj kilka takich samych opcji, które warto poznać.

Zwykle do wyboru mamy wielkość obrazu, gdzie rekomendowana jest rozdzielczość sprzętowa sensora (640x480 punktów to standard). W tej rozdzielczości prędkość przechwytywanych klatek powinna wynosić 30 fps/s. Można wybrać słabsze parametry (320x200) lub wyższe (od 800x600 do 1280x720 lub innych), ale wtedy drastycznie spada prędkość, która ma wpływ na płynność obrazu – osoba, która nas ogląda, widzi jakby stroboskopowy obraz tego, co dzieje się przed kamerą.

 

Rozdzielczość wyższa od fizycznej jest interpolowana programowo, czyli sztucznie powiększana – teoretycznie może poprawić jakość, ale znacznie zwiększa to ilość danych, jakie trzeba przesłać przez sieć, co może wiązać się z dodatkową utratą płynności lub zakłóceniami obrazu. Warto sprawdzić jak działa to na naszym łączu, by osoby, z którymi prowadzimy wideo-rozmowy, miały jak najlepszy odbiór wizji i fonii.

 

Sterowniki pozwalają także na dobór takich parametrów jak jasność obrazu, jego ostrość - choć tę lepiej ustawić ręcznie kręcąc obiektywem, a także nasycenie barw. W bardziej rozbudowanej wersji można pokusić się o wybór jednego z wielu zdefiniowanych wcześniej efektów, czyli uzyskać obraz czarno-biały, w odcieniach szarości, w sepii (obraz stylizowany na starą fotografię), a także wiele innych, które proponuje producent kamery.

 

Jeśli kamera ma możliwość doświetlania obiektów można włączyć tę opcję lub uruchomić jej automatyczne działanie.

Dodatkową opcją jest możliwość przechwytywania obrazu statycznego czyli robienie zdjęć. Sterownik także pozwala wybrać wielkość zdjęcia jakie możemy zapisać, jego format i katalog docelowy, gdzie mają znajdować się pliki.

Wiele kamer ma wbudowany mikrofon, a bardziej zaawansowane urządzenia mają nawet dwa. Dzięki nim można nagrywać nie tylko obraz, ale także dźwięk. Dwa mikrofony pozwalają na zapis dźwięku stereo lub eliminację szumów tła, co przydaje się gdy w biurze czy domu panuje gwar lub dochodzą niepożądane dźwięki. Zaawansowane oprogramowanie potrafi wyłowić najsilniejszy dźwięk ludzkiej mowy (zazwyczaj osoby znajdującej się najbliżej mikrofonu i odseparować wszelkie echo i hałas w tle, przez co obserwator z wideoczatu dostanie dość wyraźny i klarowny dźwięk głosu użytkownika.

 

Warto pamiętać, że mimo dobrego oświetlania filmowanych obiektów, nie powinno się nimi lub kamerą poruszać zbyt szybko. Sensory w tego typu urządzeniach nie mają zazwyczaj nadzwyczajnej jakości i mogą nie nadążyć z płynnym przechwytywaniem obrazu. Droższe urządzenia z lepszej klasy sensorami radzą sobie zazwyczaj dużo lepiej. Warto sprawdzić jak sprawują się przed zakupem – sprzedawca powinien zgodzić się na prezentację, nawet jeśli kamera zapakowana jest do zgrzewanego blistera, lub zgodzić się na możliwość oddania sprzętu, jeśli nie będzie on odpowiadał użytkownikowi – każdy ma prawo do zwrotu niezniszczonego sprzętu, gdy ten nie spełnia jego oczekiwań – jest na to ustawowo przewidziany termin.

 

Okazje!