Drukuj

Do czego służy strumieniowanie multimediów?

A A A

Do czego służy strumieniowanie multimediów?

Strumieniowanie multimediów to zazwyczaj przesyłąnie filmów, muzyki i innych danych audio-wideo poprzez łącza internetowe. Odpowiada ono za większość ruchu generowanego obecnie w internecie.

01 grudnia 2012

Nazwa technologii bierze się z faktu, iż treści multimedialne nie są odtwarzane z pamięci masowej komputera użytkownika, a pobierane (przelewane) na bieżąco z zasobów innego komputera (lub komputerów) w sieci, który udostępnia strumień danych. Dzięki temu, że multimedia są strumieniowane, odbiorca nie musi przechowywać ich na komputerze, a twórcy mogą łatwo współdzielić się swoimi dziełami z internautami.

Strumieniowane multimedia (dźwięk lub wideo) mogą być przekazywane na żywo od razu po ich zarejestrowaniu i skompresowaniu przez komputer nadawcy. Takie rozwiązanie można porównać do oglądania tradycyjnie nadawanych programów telewizyjnych czy słuchania radia. Tego typu usługi spotykamy często w formie tak zwanych podcastów.

Z kolei strumieniowanie nagranych wcześniej materiałów, które przechowywane są w sieci, można porównać do odtwarzania z sieciowego dysku.

Oprócz technologii strumieniowania popularne jest także pseudo-strumieniowanie. W tym przypadku multimedia są również wysyłane na życzenie i odtwarzane tuż po ich pobraniu, ale materiał po pobraniu jest przechowywany w folderze tymczasowym. Dzięki temu możesz szybko przewinąć nagranie do wcześniejszego fragmentu, a nawet dalej do jeszcze niepobranej części transmisji.

Co więcej, gdy twoje łącze jest zbyt wolne, odtwarzanie multimediów jest jedynie wstrzymywane, a nie przerywane. Gdy komputer pobierze odpowiednią ilość danych, odtwarzanie jest wznawiane. Przypomina to korzystanie z lokalnie zapisanych plików wideo. Takie rozwiązanie, z wykorzystaniem progresywnych technik w protokole http, stosowane jest na przykład przez serwis YouTube.

Strumieniowane wideo lub audio przypomina pobieranie multimediów fragment po fragmencie, odtwarzanie pobranej zawartości i kasowanie z pamięci komputera. Aby te fragmenty docierały do komputera w odpowiedniej kolejności, dbają protokoły transmisji w czasie rzeczywistym RTP, RTSP, RTCP. 

Strumieniowanie multimediów jest powszechnie wykorzystywane do przekazu na żywo transmisji z różnych interesujących wydarzeń, na przykład premiery sprzętu komputerowego, wystrzelenia rakiety w kosmos, koncertu, a nawet wykładów. Często stosują je także stacje radiowe, dzięki czemu ulubionych audycji możemy słuchać nawet po drugiej stronie kuli ziemskiej.

Odtwarzany na żywo materiał nie może zostać cofnięty, a podłączając się do strumienia, poprzez wejście na odpowiednią stronę internetową w przeglądarce, włączasz się do transmisji w ściśle określonej chwili - podobnie jak w przypadku włączenia telewizora czy radio. Strumieniowane transmisje popularnie określa się mianem Webcastów. Internauci informowani są o datach ich rozpoczęcia. Zaletą takich transmisji jest ogromny zasięg, jaki oferuje internet i natychmiastowe rozpowszechnienie przekazu.


Jakość transmisji a szybkość łącza sieciowego
Strumieniowanie, zwłaszcza wideo, wiąże się z koniecznością spełnienia odpowiednich kryteriów, w stosunku do przepustowości łącz. Wymogi te dotyczą nie tylko odbiorcy, ale również nadawcy danej treści. Gdy liczba osób podłączających się do strumienia danych jest zbyt duża, może nastąpić przeciążenie, a w efekcie problem z dostępem do danych.

Transmisja wideo może być udostępniana w różnej jakości. Zależnie od szybkości i stabilności twojego połączenia sieciowego możesz oglądać materiał w niskiej lub wysokiej rozdzielczości. Gdy łącze nie ma odpowiedniej wydajności, transmisja może się zacinać lub zostać przerwana. Czasem strumień audio jest nadal transmitowany, a jedynie wideo jest blokowane.

Do oglądania strumieniowanego wideo w niskiej rozdzielczości wystarczy nawet łącze 0,5 Mbps. Dla transmisji HD sugerowane są łącza o przepustowości co najmniej 2 Mbps. Przekaz Full HD, a na dodatek w standardzie 3D, obciąży znacząco nawet łącze kilka razy szybsze.